Het einde van het jaar nadert…

Tijd om weer balansen op te maken. Een andere nieuwe baan in Qatar begonnen bij FCC. Je kunt er de spaarpot mee vullen, maar het is ook 6 dagen per week werken en toch ook wel vermoeiend af en toe. En wat betreft de “elevated sections” zijn we echt wel de eersten en dat geeft voor iedereen veel uitzoekwerk…. In ieder geval leuk en beter dan in Nederland blijven wachten op de dingen die gaan komen.  In mijn werk en in de scoutinghobby ben ik inmiddels ook diverse avonturiers van verschillend pluimage tegengekomen. Er zit een veteraan van de eerste Golfoorlog tussen en iemand die bij de Britse SAS zat. En ik ben de eerste vrouwelijke wapentechnicus van de RAF tegengekomen….. Er zijn toch veel van dit soort mensen die in hun voormalige operatiegebieden nog eens terugkomen. De RAF vrouw heeft er ook een diensttijd in Europa en op de Falklandeilanden opzitten. Die laatste eilandengroep is inmiddels een versterkt fort voor de kust van Argentinie.

Met de explorer scouts deden we een interessant spel. We zaten allemaal in een hete luchtballon en we konden niet stijgen en er moeten om de beurt mensen overboord gegooid worden om weer te stijgen. Mensen krijgen kritiek en moeten zich verdedigen. Er wordt daarna gestemd over wie overboord moet. Het gaat natuurlijk over prominenten van ooit een keer.

Zo was Filips de II aan boord van de luchtballon (een van de Filipijnse jongens, de eilandengroep is naar Filips de II genoemd). Ook Magellaes was aanwezig (de andere Filipijnse jongen). En toen moest ik wel “William of Orange” zijn. Verder zaten Bill Gates en Lord Baden Powell onder meer aan boord. Orianne was Marie Curie.

Gelukkig ging Filips de II als eerste overboord. De anderen waren wel gevoelig voor het feit dat hij toch wel een absoluut heerser was, veel oorlogen voerde en zich verrijkt had. Echter ze vonden “William of Orange” een ruziemaker, dus die ging als tweede overboord. Je kunt er een grappige tijd mee doorbrengen… Bill Gates moest weg omdat de aanwezigen meer van Apple hielden....

’s avonds nog gedineerd met een van de explorers en zijn ouders…. Dat was dus Chinees.

Donderdag inpakken en terug naar Brussel en dan Eigenbilzen….

Hoe het verder gaat in Qatar.

Allereerst was er vorige week de veiligheidsweek op de bouwplaats. Iedere dag een presentatie door het “health and safety department”  of dat van “environment” over veiligheid in het algemeen. Zoiets al gordels aan in auto’s maar ook in bouwmachines op de bouwplaats. Wat doe je met het afvoeren van gewonden. Of het gescheiden weggooien van afval. Dat was iedere ochtend om 6.00 uur voor begin van de werkzaamheden. Omdat ik met de health and safety manager meerijd kon ik dat ook live volgen vanuit mijn raam. Ze health and safety manager speelde een gewonde en hij werd bijna pardoes neergelegd in een poel regenwater van een zeldzame bui die net geweest was…. Lijkt voor ons allemaal rechttoe rechtaan, maar voor veel arbeiders uit Azie is het redelijk nieuw.

Wat er eruit sprong was de SAAB 95 TD4 zonder motor op frame die gebracht werd op woensdag. De auto kon rondgedraaid worden aan het frame met de inzittenden erin. Soms werd een losse teddybeer, zijnde “een niet ingegordeld kind” meegegeven. De auto werd helemaal rondgedraaid en de inzittenden bleven netjes in hun gordel op hun stoel zitten. De teddybeer werd rondgeslingerd in de auto. Het kind zou overleden zijn geweest, evenals de volwassene waar het tegen het hoofd tegenaan zou slaan…. Ik heb ook een rondje gemaakt in die auto. Dat gaat allemaal erg langzaam, en dan te denken dat het bij een ongeluk heel erg snel kan gaan. De arbeiders begrijpen nu dat de gordel aan moet in een auto.

In het weekend was er even geen scouting, de explorer scouts hadden examens en ik zou er met slechts eentje gestaan hebben. Dat is niet de moeite. Ik ben met een huurauto naar Umm Slal Mohamed gereden. Daar zouden nog enkele antieke Arabische torens staan. Met wat moeite kon ik die ook vinden, maar de oudere wijk erom heen was recent afgebroken en de torens stonden achter bouwhekken. Dus ik kon er niet bijkomen! Wel een paar foto’s van veraf kunnen maken. In Cultural Village Katara staan een paar nagebouwde exemplaren. Overigens is het niet zo vreemd dat oudere wijken worden afgebroken. Veel huisjes uit het verleden, maar ook bouwwerken uit recente tijd zijn niet voor de eeuwigheid gebouwd. Veel gebouwen worden hier in 25 jaar afgeschreven. Dat heeft onder meer met het zeer hete klimaat te maken. Ook rijkere mensen, die stevigere huizen bouwen, willen na 25 jaar wel eens omzien naar een nieuwere woning. Het jammere eraan is natuurlijk dat het Qatar van weleer langzaam verdwijnt. Je ziet in de nog wat oudere plaatsen de oorspronkelijke inwoners nog bezig met hun dagelijkse bezigheden en spelende kinderen, dat is ook wel leuk.

Verder hadden we de eindejaarlunch voor FCC medewerkers. Deze was op zaterdag rond lunchtijd op de Al Matar Street (Vliegveldweg) in een restaurant. De veelal Spaanse doch ook kinderen van andere nationaliteit zaten lekker bij elkaar ergens binnen en alle volwassenen zaten buiten tussen twee gedeelten van het gebouw in. Op redelijke hoogte weer wat foto’s van de omgeving kunnen maken. Was wel gezellig en uitkijken om niet te veel te eten…

Nieuwe leiders voor de explorers en wat nog meer gebeurt…..

Het ene nieuwtje is dat ik een bloemenbon won tijdens mijn visite aan de “Nederlandse ambassade” tijdens de bloemententoonstelling. Ik werd door de ambassade opgebeld met de mededeling dat ik mijn bon kon afhalen op de ambassade (250 QAR). Nu is dat sneller gezegd dan gedaan, want die ambassade is tegenover de Sheraton en zelf werk ik zo ongeveer in Al Wakra. Toch een keer tussen de middag met mijn vervoersmaatje Tommy erheen gereden. De ambassade is op de 6^e verdieping van een kantoorgebouw met uiteraard de nodige beveiliging. Achter een “Hollandse oude deur”  gaat daar de ambassade schuil. Schijnbaar wil men er ook nog wat publiciteit mee, want er werden ook nog wat foto’s van mij gemaakt met die bon. Zelf er ook maar eentje laten maken. De bon heb ik uiteindelijk aan Tommy gegeven voor zijn vrouw. Het is wel eens voorgekomen dat we op de terugweg zijn vrouw oppikten met de 3 kinderen en dan zaten zij allemaal achterin en wij voorin, een beetje verontschuldigingen voor de overlast. Ze gaar er kerstversiering voor kopen.

Dan heb ik verder mijn lang geplande borrel met enige (oud) collega’s van EC Harris gehad. Het begon in het W Hotel en het eindigde in het 4 Seasons Hotel. Olivia gaat EC Harris verlaten om in Singapore te gaan werken. Dat hebben we gevierd. Rob blijft gewoon in Qatar. Het was toch al een hotellen gedoe de laatste week. Ook nog bij de Dutch Business Councel geweest in het Hilton Hotel. Het verhaal over duurzaamheid is natuurlijk in Nederland een inmiddels al ouder verhaal. Voor Qatar kan het nog nieuwe elementen bevatten.

Bij de explorers gaat Orianne een keer weg. Nu heb ik 4 kandidaten voor vervanging, zonder dat ik echt veel moeite heb gedaan om die te krijgen. 3 van de 4 kwamen de laatste meeting opdraven. Ze moeten ook wel echt bij ons aan de slag omdat ze grotendeels in de constructie industrie werken en niet aansluitend aan schoolschema’s voor een bijeenkomst kunnen opdraven (bevers, welpen en scouts). Nu heeft een gedeelte van de explorers al kennis met 3 van de 4 kunnen maken, de anderen moeten dat volgende week doen. Concreet gaat het om 2 jongens uit Cyprus van 25 en 27 jaar oud met heel veel ervaring met scouts (en internationale kampen!), die kunnen ook heel goed explorers begeleiden. Ze heten Stelios en Antonis en hebben trouwens ook in Groot Brittannie gestudeerd. In Cyprus zijn 6.000 scouts. Nummer 3 is een jongeman uit Nepal, Angat, met een kantoorbaan van zo’n 25 jaar oud. Die zal wat meer moeten aanpassen, maar hier is het leuk wat culturele ervaringen uit te wisselen. Er zijn 60.000 Nepalese scouts. Voor de District Commissioners zijn ze allemaal welkom. De hoofd District Commissioner was ook wel eens op het hoofdkwartier van de Nepalese Scouts in Kathmandu geweest en is zelfs enigszins bekend met hun opleidingsprogramma voor leiders. Wat betreft de scouts uit Cyprus lijkt hun programma van alles over scouting erg op het Engelse. Mijn geklaag over dat ik veel zelf moet voorbereiden na Orianne’s vertrek zal wel snel verstommen, ze hebben allemaal voor hun leeftijd veel ervaring, zo niet een Gilwell das zoals de Nepalese leider. Mijn colllega van het werk Vasylis, met veel scoutingervaring had een flinke kou met hoofdpijn waardoor hij nog even niet gekomen was. We hebben echter ook mensen nodig in het bestuur van onze groep, ik ga eens bij de andere leiders vragen of dat wat voor hem is. Het explorerstafteam zit nu echt wel vol! Ook eens kijken hoe de explorers het vinden. En Orianne is nog niet eens weg………. Die moest ik nog de klootjes behorende bij de Gilwell das uitreiken. Als ik uiteindelijk eens mijn eerste hulp certificaat heb, krijg ik die Engelse Gilwell ook een keer (de Nederlandse had ik al).

Bloemenshow in het Museum of Islamic Art Park.

De eerstvolgende keer dat ik weer met de explorers samen kwam was om Geo Caches te zoeken. De eerste lag in het Museum of Islamic Art Park zelf. We hadden er al eerder naar gezocht, maar deze keer was er meer licht en werd hij wel gevonden bij de oever tussen de rotsblokken aan de baai. We werden echter afgeleid door de bloemententoonstelling in het park zelf. Hiervoor had men gelukkig niet het park omgespit en er bloemperken gezet. Wel waren er veel bloemen in stands bij lokale handelaren. Waaronder ook enkele met banden met Nederland. Er was ook een stand van de Nederlandse ambassade. De Nederlandse ambassadrice (mevrouw Yvette van Burghthout) had trouwens de dag ervoor het Nederlandse gedeelte van de tentoonstelling geopend. We kwamen ook bloemenmeisjes tegen die uit Den Haag, Naaldwijk en Rotterdam bleken te komen! Het kon niet uitblijven dat dit resulteerde in enkele leuke foto’s. De explorers konden ook meedoen aan een quiz over Nederland en dan mocht je een formulier in een tombola gooien. Er volgt een prijs toegekend door de KLM (vliegreis?). Voor de bijeenkomst was ik al in het park en had ik al lastige vragen over Nederland gekregen. Een van mijn foute antwoorden was dat de Vaalserberg 321 meter boven NAP ligt en niet 315 zoals ik dacht. Het verschil zal wel een boom zijn die op het drielandenpunt staat. Waar de explorers in de quiz vreemd van opkeken in de quiz was dat in Nederland de langste mensen ter wereld wonen (ik ben daar niet een voorbeeld van). We hebbben ook nog een foto gemaakt bij een Nederlandse windmolen. Overigens schijnt voor Qatarse begrippen een perk afrikaantjes al heel bijzonder te zijn (ook op de tentoonstelling).

Inmiddels was er wat tijd gepasseerd. We hebben nog een tijd lopen zoeken naar de Geocache Harbour View, maar die konden we niet vinden. Dat wordt een keer terugkomen met meer licht.

Overigens is de bagage uit Dubai met de DHL teruggekomen. Na wat gebel stond de DHL op zaterdagochtend letterlijk voor mijn appartementsdeur met 2 winkelwagens bagage. Dus dat wordt deze week oppikken door de diverse scouts! Ook al een vraag gehad om de bagage volgende week vrijdag mee te nemen, maar ik heb geen idee wat van wie is en het is nogal veel. Ik verplaats mij in het weekend meestal per taxi omdat ik naar het werk carpool. Het is dan niet zo handig een pallet bagage mee te moeten nemen. De grote verrassing is dat er bij terugkomst in Qatar 165 QAR invoerrechten verschuldigd waren op gebruikte goedkope tenten en kleren in rugzakken die bij mensen horen en niet voor de handel zijn. Dit was bij aankomst in Dubai geloof ik niet gebeurd. Nou ja, dan maar omslaan over iedereen.

Ook nog een aanbevelingsbrief voor een explorer scout geschreven die in Nederland wil gaan studeren (ik heb dat niet voorgesteld).

Wordt vervolgd!

Nog wat afsluitende foto's van de Dubai reis. 

Eerst enkele van mijzelf: Dubai Creek waar we nog even waren: ik en Orianne, de explorers, Kathryn en haar kinderen William en George. En een stukje van de leuke veiligheidsfilm van Flydubai!

En nu enkele foto's van hoe de explorers zo'n kamp zien: