Explorerhike.

Vroeg in maart gaan we weer hiken (meerdaagse tocht lopen) met de explorerscouts. We hebben deze al op de kaart voorbereid. Ook al bedacht welke bagage mee moet, welk eten (niet te veel), kookmateriaal en tenten.

Ik ben het gisteren met 2 explorers gaan uitzetten. We volgens Geocaches die de Geocache Community al heeft geplaatst in de woestijn. Eerste kamp is bij een mooi uitzichtpunt in het noorden in Al Shamal en dan langzaam langs de kust naar Fuwairit. Onderweg wordt nog ergens in de woestijn gekampeerd. Voor het narijden hadden we een Mitsubishi Pajero bij ons en die was ook wel nodig ook. Dat bleek wel tijdens het tweede deel van de tocht. Gelukkig heb ik enige off road vaardigheid. Het is ook wel off road rijden voor wat gevorderden met zandpartijen en hogere stenen. Tevens zijn er langs de kust ook gebieden waar je vooral niet moet rijden (drassig). We zijn ook bij mangroves gekomen. Ze liggen dus niet alleen bij Al Khor en Al Thakira. Ook voetafdrukken gezien van flamingo's en er schijnen ook schildpadden te zijn. In ieder geval ligt er ook nog een geocache die we tijdens de tocht moeten vinden. De ouderen gaan alleen lopen en die worden dan geschaduwd door de rest met leiders die een uurtje later komen. In de woestijn is telefoonbereik en je ziet van ver zo wie zo iedereen lopen. Met 2 GPSen tot de beschikking kan trouwens weinig fout gaan en tegenwoordig hebben ook telefoons een navigatie app. Ook tijdens de tocht zal een 4 x 4 nodig zijn vanwege de benodigde hoeveelheid water (er zijn niet echt huizen om het te vragen), maar ook voor noodgevallen. Dus met 2 a 3 leiders lopen en de 4e in het terreinvoertuig. We moeten nog even bepalen hoe we het doen. In totaal 34 km met rugzak te lopen, 20 km op de eerste dag en 14 op de tweede. Op de tweede dag komen we langs Al Ghariya en Furwairit, in beide plekken kan je zwemmen in de zee En ja een van de nieuwe leider heeft ook reddingszwembevoegdheid. Meer over die hike als we hem lopen vroeg in maart..... Onderweg kunnen we nog even de schaduw opzoeken bij de cache "abandoned villa". Er is ook een cache "collapsing", we zullen nog wel t.z.t. uitleggen wat het is. Tot de volgende keer...............

                                      

Alles gaat weer zijn gang.

Zoals al eerder gezegd is het gewone leven weer zijn gang gegaan na de jaarwisseling. Er is alleen een soort griepje met terugkerende verkoudheid die mij blijft lastig vallen van voor de jaarwisseling en we zitten al einde januari 2015!

Zo nu en dan is er wel eens een andere auto geweest dan de ook wel dure Mitsubishi Pajero. Er is dus een blauwe Kia Cerato geweest. Die is echter omgeruild moeten worden voor een antraciet soortgelijk exemplaar! Hij lekte behoorlijk olie na 20.000 km gelopen te hebben. Ze kwamen hem bij het appartement omwisselen. Er had een half jaar een Engelse mevrouw in gereden, dus je zou verwachten dat de auto een rustig bestaan had gehad. Nu ging ik laatst wat tentzakken oppikken in de binnenstadwijk Al Sadd en kwam onverwacht daar op een veldweg (!) terecht, niet alles is planmatig geasfalteerd en verlicht in de stad. Ondanks scherpe stenen e,d. denk ik niet dat mijn probleem daarvan kwam. Een kwestie van pech gehad hebben.

De scouting gaat ook weer zijn gang. Sommige jongens zitten in hun laatste jaar van school en hebben een bijbehorend jack gekregen. Daar zouden we dan ook volgend jaar afscheid van gaan nemen, alhoewel er eentje naar Nederland gaat studeren in Eindhoven, dus die lopen we wel kans nog tegen te komen. Naast de gebruikelijke spellen zijn we ook een rugzaktocht aan het voorbereiden in het Noorden van Qatar en dat duurt dan enkele dagen einde februari 2015. Nieuwe stafleden Stelios en Antonis beginnen er goed in te komen. Orianne gaat ons een keer verlaten, we weten alleen nog niet wanneer. Ze is financien aan het overdragen aan Stelios en insgnewerk voor exploreres aan Antonis.
In tussentijd nog een vtaag gehad uit Maastricht voor een Skype sessie van jonge explorers met scouts in Maastricht. Vanwege agendaproblemen, tijdsverschil en verplaatsingsproblemen in Doha gaat dat dan toch op de zaterdagochtend een keer gebeuren bij een leidster thuis die kinderen in de scouts en welpen leeftijd heeft. Misschien komt het er nog in een of andere vorm voor de explorers van.
Ik heb trouwens ook een explorer scout met een Kuifjes kuif. Hij heeft de avonturen van Kuifje wel gelezen gehad (Tintin en Milou/Snowwhite) maar dat was niet de aanleiding voor de kuif. Dus die stripboeken komen dus vanuit Belgie ook in Qatar terecht en het schijnen redelijk tijdloze verhalen te zijn.
Verder nog 8 nieuwe tentzakken laten maken voor onze hike op einde februari 2015. De oude waren toch wel redelijk uitgescheurd na het tripje in Dubai. De tenten kostten per stuk echter ook maar 30 euro! 8 met de hand gemaakte zakken echter rond de 100 euro. Ze zijn al 4 keer opgezet of zo, dus zo'n slechte investering was het nou ook niet. En voor een hike kun je beter met goedkope tenten op stap, de ondergrond is hier moordend voor tentbodems. We hebben wel ondertentmatjes, maar als die ook meemoeten.... Wellicht wat extra vuilniszakken inpakken. Die hike wordt een tocht met 2 GPSen en iemand die af en toe water komt brengen.. Je komt niet echt langs punten waar je het zo kunt krijgen. Alles meenemen is veel te zwaar en je verbruikt aanzienlijk meer water dan gedurende een hike in Europa. Waarschijnlijk gaan de ouderen alleen door de woestijn lopen en schaduw ik ze met de andere leiders en de jongere explorers. Valt wellicht ook wel een "award volgens Brits systeem mee te verdienen....
Verder nog naar een kampvuur in de Sanddunes geweest van de Dutch Speaking Community (DSA). Ik ben daar nu al weer een tijdje lid van. Echter mijn agenda schijnt redelijk gevuld te zijn en ik ben nog niet echt naar een bijeenkomst van ze kunnen gaan. Die vereniging is ooit tot stand gekomen vanwege toeslaande verveling bij sommige expats. Eigenlijk nog geen last van gehad....Deze uitnodiging kon ik echter niet overslaan.... Het was in de Sanddunes, tja met een gewone auto tot aan het vuur gereden... Er waren diverse vuurtjes en een groot vuur. Uiteraard vonden de kinderen het leuk om van boven aan de zandduin naar beneden te rollen. Vanwege het grove zand beginnen die duinen dan geluid te maken, een soort bulderend geluid. Ze heten niet voor niks "Singing Sanddunes". Tot de volgende keer.

Dubai.

Na een rustige nieuwjaarsnacht gingen we dan inderdaad per Qatar Airways naar Dubai... Het vliegtuig was wel wat kleiner dan de Airbus A340-600 die in de dienstregeling stond. Schijnbaar slaapt iedereen met Nieuwjaar ook hier wel uit. Want we vertrokken rond 10.00 uur per Airbus A321 naar Dubai. In het vliegtuig de voor Qatar Airways gebruikelijke race tegen de tijd om iedereen een sandwich en een glas water te geven, want de vliegtijd heen is maar 1 uur en 10 minuten, waaronder ook veel taxien.
In Dubai stond de hotelauto inderdaad klaar. Het was een kippeneind naar het hotel, wel fijn toch dat het per limousine kan.
In het hotel waren de mensen nog aan het uitbuiken van de nieuwjaarsnacht en er was nog geen kamer vrij. Dat verhaal bleef het grootste gedeelte van de dag duren, inclusief een toewijzing van een kamer met niet 2 aparte bedden, hetgeen ik bij boeking wel gevraagd had. Pas tegen 20.30 uur in de avond zaten we in de goede kamer. Ik heb het er zelfs nog met een manager over gehad....
Waarschijnlijk hielp niet mee dat we in de tussentijd naar de Dubai Mall gingen. Maar ja, wie verspilt zijn dag met wachten.... Afgezien van de gebruikelijke winkels in de Dubai Mall ook de onderwater zoo, de watervallen en gebruikelijke andere zaken bekeken. De Burj Khalifa vond mijn moeder ook hoog, ze gaat echter nooit in torens!
De dag erna per 2 rondritbussen een tocht door de stad gemaakt, open dubbeldekkers. Aangezien ik dat zelf ook nog niet gedaan had, was het ook wel voor mij spannend. Die tocht begint bij een wijkje met Egyptische en Griekse bouwwerken. Onderweg toch nog de echte Kashmir sjaal gekocht die Yvonneke zo graag wilde hebben.
Op de laatste dag zijn we nog in het Dubai Museum geweest, ik was daar al eerder. Jammer dat het museum uitpuilde van toeristen, echt comfortabel kijken was het niet echt. Dat was eigenlijk ook al de eerste dag in die Dubai Mall zo. De navolgende dagen na nieuwjaar waren de weekenddagen en dan weet je het wel.
Alhoewel ik op de hotelkamer had ingecheckt, en je dan maar een uurtje voor je vlucht zou moeten kunnen komen, was dat een kansloze onderneming geweest als we het erop aan hadden laten komen. De luchthaven van Dubai puilde uit bij de paspoortcontrole, maar vooral bij het scannen van de handbagage. Sommige mensen en kinderen werden zo wat vertrapt. De luchthavenmedewerkers raakten wat gestrest dachten echt dat iedereen ruim van te voren al met zijn spullen en broekriem in de hand ging staan....
Goed we kwamen dus bij het toestel aan dat deze keer een Boeing 787 was. Ja het blijven vaak grote toestellen op die vluchten. Leuk om Dubai nog even met haar gedaan te hebben, pak echter liever een minder drukke periode als je de keuze hebt!
Er was nog een dag in Qatar te besteden die mijn moeder graag doorbracht aan het strand in Katara. We hebben het visrestaurant nogmaals bezocht.
De dag erna weer terug met het vliegtuig naar Brussel.