De cubs.

We waren met de explorers uitgenodigd om op een welpenkamp te komen helpen. Beide welpengroepen uit Doha waren op kamp op het grasveld bij de Compass School in Al Gharaffa. Er is ook nog een groep in Al Khor, maar daarmee hebben we niet zo veel contact. Vlak bij de school staat het National Convention Center, die kreeg ik mee als landmark: “The Sydney Opera House of Qatar” zoals iemand zei. Ik kreeg die aanwijzing pas in tweede instantie. In eerste instantie navigeerde ik verkeerd en kwam ik bij de vestiging van de Compass School in Al Rayyan uit. Ik had ook net iets te weinig tijd gehad om mij voor te bereiden.

Goed bij aankomst waren de explorers al druk dasriemen (woogles) met de welpen aan het maken en flessen die met lucht worden gevuld en worden afgeschoten als raketten. Daar moesten nog vinnen op. En nog zo wat andere creatieve zaken. Ze deden nog wat spellen met de welpen.

We waren ook uitgenodigd voor het avondeten, doch sommigen namen al wat eerder een paar happen, aangezien tieners meestal vroeg terug moeten zijn vanwege studieverplichtingen. Zelf heb ik wel “normaal” avond gegeten.

Goed na het uitwisselen van wat scoutinggeschenkjes uit Nederland ging ik weer huiswaarts.

Zie de foto’s voor een impressie van het geheel.

De andere zaken. 

Er is het werk.

Laatst weer eens op de bouwsite geweest (zelf een auto meegenomen, knipperlicht erop en iemand meegenomen die er ook mee mag rijden).

We gaan dus een groot viaduct bouwen waar de metro op komt te rijden. Veel van de funderingen beginnen we nu toch wel te leggen. Pieren/pilaren voor de viaducten komen er ook al. Er is ook een groot “precast yard gebouw” waar allerlei voorgefabriceerde betonnen delen zullen worden gemaakt. 

Het vergt allemaal nauwkeurig ontwerp en bouwen. Er moet uiteindelijk een trein overheen. We kruisen ook de East West corridor nieuwe verbindingsweg in aanleg en ook het verplaatsen en aanleggen van nutsvoorzieningen is een hele opgave. En het moest allemaal binnen een zeer beperkte tijd gebeuren. We leggen ook 3 stations aan en voor metrobegrippen zullen ze luxe uitgevoerd zijn. Twee stations hebben betrekking op de ontwikkelgebieden Ras Bu Fontas en Economic Zone en de derde zal in het bestaande stadje Al Wakra komen te liggen. Verder is er nog een afbuiging naar een metro-opstelterrein. De metro kan in de toekomst nog verder doorgetrokken worden naar Messaieed. De complicatie is dat alles tegelijk gebeurt in de regio en dat dat veel afstemming vergt. Het aantal werkzame arbeiders op be bouwsite zal de komende maanden fors toenemen.

Overigens gaan ontgravingen voor funderingen hier anders dan in Europa. De grond is steenhard en rotsachtig. Het is ook een redelijk homogene bodemgesteldheid. Voor funderingen moet eerst een graafmachine met sloopbeitel komen (vergelijkbaar materieel waar in Europa betonnen constructies mee worden gesloopt). Als er enig gat is losgewrikt komt een andere graafmachine dit oplepelen. Verder worden die kleinere broken ook weer ergens gebroken voordat er elders grond mee wordt opgehoogd. Het lijkt veel op de verwerking van slooppuin, terwijl het toch echt om grondontgravingen gaat t.b.v funderingen. Overigens is dit een typische bodemgesteldheid voor Doha.

Zoals gezegd, er wordt dadelijk op nog 2 andere plekken een metroviaduct gebouwd. Er zijn ook een groot aantal tunnelboormachines aan het graven op 3 verschillende metrolijnen. De vierde ringlijn wordt later toegevoegd. Doha Centraal Station is in aanleg…. Dus er gebeurt heel veel tegelijk.

  

Het is lokaal niet gebruikelijk privefoto’s te maken van bouwwerkzaamheden waar je werkt, vandaar dat jullie ze ook niet aantreffen op de blog. Ik sluit dan maar een plaatje van de laatste scoutingbijeenkomst bij. En we hadden laatst weer eens een paar hoosbuien, dat kan gepaard gaan met modderopwerping en dan zien de auto’s er werkelijk niet uit.

Last but not least hadden we laatst  te vieren dat er 1.000.000 manuren waren gewerkt zonder ernstig ongeval. Dat werd dus een groot eten voor iedereen in een grote tent. Leden van het management schepten de bordjes vol (ik ook). Er kon Indiaas (voor de Aziaten), Filippijns en Europees gegeten worden. Het waren allemaal varianten van kip en een voor en een nagerecht.

Derde dag hike.

De derde dag weer vroeg opgestaan om 6.30 uur en de resterende geo caches gedaan. De afspraak was alles zo veel mogelijk voor de middag te doen aangezien sommige explorers nog moesten studeren. Het is examentijd…..

Rond 8.00 uur gingen ze op pad naar “Collapsing”, wat een scheef staand huisje is een km of 5 van het vertrekpunt. Het was vooral een zanderige wandeling binnendoor zullen we maar zeggen. Daarna was het evenzo weer een km of 4,5 naar “Target Practice”, een cache die de naam alle eer aandoet, alleen lag de cache er niet meer. Dit was het revitailleringspunt voor de explorers. Onderweg zijn ook 2 caches van de explorers en eentje van de leiding op de plaats gelegd.

 Ondertussen zaten we kort bij Al Ghariya beach resort en lagen de caches korter op elkaar en dat gold zeker voor het laatste stuk naar Fuwairit. Daar waren we als leiding al lekker aan het strand gaan liggen. Hier aangekomen hadden de explorers er 35 km op zitten. Dat is dus een Duke of Edinburgh award voor 4 explorers en het meisje krijgt hem volgend jaar dan wel omdat ze vanwege schoolwerk niet mee kon gaan.

Nog wat strandfoto’s kunnen maken, net zoals de vorige dag hadden sommige explorers wel genoeg van de schoenen aan hun voeten… Gezwommen werd er niet meer, het is nog relatief koud in het water, het was eb en je moest nogal ver lopen om in wat dieper water terecht te komen.

Op de terugweg vielen sommigen in een wel erg diepe slaap!

2e dag hike.

Aangezien de explorers alleen moesten lopen valt niet overal even veel over te vertellen. Ze liepen dus van de cache ""Northern Watch" via " Overwatch", "Gone Fishing", "Abandoned Villa", "Northern Tip", "Mangrove" naar "Mini Caves of Qatar".

Bij "Northern Watch" (een huisje dat langzaam instort) hebben we uitgebreid het ontbijt gebruikt en daarna zijn ze alleen gaan lopen. "Gone Fishing" is bij de haven van Al Ruwais en je moest vooral goed om lopen om niet voor een waterpartij te blijven staan waar je toch niet verder kon. Helaas was de cache onder lokale werken bedolven, navigeren erop kon je wel.

"Abandoned Villa"  is inderdaad een verlaten grote villa met muur in de woestijn. Waarschijnlijk is de villa einde jaren 60 gebouwd en in de jaren 90 verlaten. Zoals al eens eerder opgemerkt gaan huizen hier vanwege de hitte vaak zo'n 25 a 30 jaar mee. Daarna moet je nodig opknappen of iets anders bouwen. Waarschijnlijk is voor het laatste gekozen. Wel jammer het is een heel grote villa met zeer veel woon- en slaapkamers. Uiteraard is er veel vernield en zit alles onder graffiti. We konden er in ieder geval in de schaduw lunchen. De explorers kwamen trouwens rechtstreeks over een drooggevallen stuk water aanlopen.....

Aanvankelijk was het plan geweest dat ze hier wat bleven hangen tot later in de middag als het weer wat koeler werd, vanwege de wind was het nog redelijk koel en dus gingen ze vroeg in de middag verder.

Bij de cache "Mangrove" waren ze dus het water ingelopen en ik heb maar even niet gedacht aan wat mogelijke dieren die daar ook nog kunnen zitten (slangen?). De mangroves zijn vooral bekend om flamingo' en schildpadden, maar dat zijn ook met name beesten die zich schuil houden. De cache was wel nat en konden we ter plekke niet loggen daardoor (thuis wel). De uitzettter moet er niet aan gedacht hebben dat het waterpeil in een mangrove ook wel eens stijgt, het is uiteindelijk een stukje natuur met begroeiing dat in de zee uitkomt.

Oorspronkelijk was het plan om bij "Mini Caves of Qatar" ons kampement op te slaan, het bleek daar echter redelijk hard te waaien, het is een hooggelegen punt. We hebben dus maar even verder dan "Mini Caves of Qatar" gekampeerd achter een muur die iemand rond een groot stuk grond had opgetrokken. Voor de rest was daar overigens vrij weinig. Een stuk verderop hadden een aantal Qatari's een soort buiten met tenten en stacaravans bij de mangrove en de zee.

Hier hebben we na tenten opzetten uitgebreid gegeten met roosters op vuur die Antonis en Stelios hadden meegebracht. Er werden zeer vele kipfilets gebakken, er was salade en ook aardappelen in het vuur. Bij diezelfde gelegenheid kon ik ook Antonis en Stelios installeren. Het uniform moet nog wel uit Cyprus komen maar das en enkele insignes had ik natuurlijk wel. Het is ook niet zo goed om zoiets maar uit  te blijven stellen. Iedereen wilde graag vroeg naar bed, de dag erna om 6.30 uur weer op....