Metrobouw.

Verleden vrijdag ben in wat gaan wandelen in de stad. Er was geen scouting aangezien de meeste explorers samen iets anders aan het doen waren. In mijn wandeling naar de Al Corniche heb ik de alternatieve wijze van afvoer van puin gefotografeerd van de tunnelboormachines. Met name in het drukkere gebied van City Center Doha zouden grote hoeveelheden bulktrucks de straten nogal erg belasten. Afgezien van de stofvorming. Er is nu een conveyor transportband een stuk de stad uitgebouwd die het puin moet afvoeren. Het heeft wel iets weg van de transportbanden van de groeve van de Enci in Maastricht.  Ik wist dat ze wellicht gingen komen, ik zat immers ook in het Red Line North Underground project. Het is in ieder geval een methode om het met wat minder verkeersproblemen e.d. te doen. Een opzienbarend bouwwerk in de stad is het wel. De open plek waar de transportbanden uitkomen wordt het puin alsnog per vrachtwagen afgevoerd.

                                     

Het voorjaar breekt weer aan.

De winter periode loopt weer op zijn einde in Qatar en we gaan weer langzaam het voorjaar in.

Het voorjaarskamp met de explorer scouts zit er ook aan te komen en we hebben laatst nog de tenten gecheckt. 6 jongens en een meisje gaan een 2 daagse hike lopen, met 2 overnachtingen en alleen door de woestijn. Als leiding schaduwen we ze wel. Het is een echte rugzak tocht, met kleren, tent en voedsel in de baggage. Onderweg komen we steeds water brengen met twee Mitsubishi Pickup SUVs die we kunnen lenen. Je verbruikt toch tamelijk veel water en je kunt nergens aanbellen om het te krijgen. Vertrokken wordt steeds om 7.00 uur in de ochtend en rond het middaguur wordt schaduw opgezocht om in de namiddag weer verder te gaan.  Het wordt nu toch al weer redelijk heet rond het middaguur. In totaal wordt er in 2 dagen 34 km door de woestijn gelopen. Tamelijk eenzaam, er is voor de rest niet zo heel veel te beleven. Het is wel een mooi natuurgebied. Wel langs de kust en met bezoek aan geo caches die er toch nog volop liggen. Eentje heet er “collapsing”. Onderweg zetten ze ook 3 nieuwe geo caches uit. We hebben de geo cache community in Qatar daar al van op de hoogte gesteld, we willen natuurlijk wel dat onze caches gelogd worden. Er zullen wat geschenkjes in liggen en die willen we zelf natuurlijk ook gaan krijgen.

Orianne is langzaam aan het land aan het verlaten en gaat terug naar Frankrijk. Daarna wil ze graag op wereldreis. Ik leid de explorers tegenwoordig dus met mijn Cypriotische medestafleden Antonis en Stelios. Ook wel leuk.

Verleden weekend hebben we een leuke vossestaart jacht in het Museum of Islamic Art Park gedaan, het bekende moordenaarsspel en verder hebben we het nog over de menu kaart van die hike gehad.

Alle taken zijn wat dit betreft nu verdeeld en dus zien we de toekomst rooskleuring tegemoet voor de tocht. 4 jongens en een meisje doen die tocht in het kader van de Duke of Edinburgh bronze award (international award) en de jongste van 14 zelfs in het kader van de Duke of Edingburgh silver award. Hij had de bronzen versie juist op school gehad. Maar dat is dan ook een rasechte Brit! Het is ook iets dat we in Nederland en Belgie als zodanig niet kennen, in andere landen echter wel. Er moet in het kader van die awards, die trouwens officieel bijgehouden worden meerdaagse rugzaktochten worden gelopen, vrijwilligerswerk over een langere periode worden gedaan (3 tot 6 maanden), de jongeren moeten zich bekwamen in een vaardigheid en een te kiezen sport maakt ook deel uit van het award systeem. Je kunt met dit systeem tot je 25e bezig zijn en de awards worden vaak ook op CVs vermeld bij sollicitaties voor een baan in latere tijd. Dan weet de potentiele werkgever dat hij een jongere met pit voor zijn neus heft zitten.  Allemaal op internet op te zoeken. Ze waren er al mee bezig, Orianne heeft menige conditie loop door het park met de jongens gedaan trouwens. De chloe is dat ze de hike alleen moeten lopen, dus waarom niet extra lastig door de woestijn in plaats van door het traditionele bos met boerderijtjes en zo.  Je kunt dit soort activiteiten in schoolverband doen, de scouting en in Groot Brittannie ook met de army, navy en air force cadets, de scouting van het leger. Er zijn trouwens ook wel wat kaderleden bij de Britse scouting die heen en weer pendelen tussen cadets en de scouting….

Ik moet op dat kamp ook mijn nieuwe medestafleden installeren…. Daar moet nog een ontgroening voor bedacht worden door de explorers…

Het zal voor velen van hun wel hun laatste kamp zijn, ca. 5 explorers gaan elders studeren of wonen. Dus er zouden er 4 overblijven. Aangezien er geen scouts overvliegen (allemaal te veel te jong) is wel eens geopperd om een tweede scoutsspeltak van de Doha Scouts op te richten na de zomer. Er is een wachtlijst van 10 scoutjes die dat al ergens anders zijn geweest en 10 andere kinderen in dezelfde leeftijd die het ook zouden willen zijn. Dus dan heb je gelijk 20 kinderen over de vloer. Aan leiders erkenningen hebben we geen gebrek, ouders zouden ook willen helpen.. We zouden de overblijvende explorers erin kunnen betrekken… Wat ook natuurlijk kan is dat rond de zomer weer enkele jongeren explorer willen worden, dat is al een paar keer zo gegaan. We houden er nu echter weinig over. Dat proces begint al rond 15 april als de examens beginnen en sommigen zullen al rond einde mei uit het land zijn…. Allemaal overwegingen voor de toekomst, eerst de hike!

Overigens heb ik gisteren een stevige zandstorm beleefd. In de buitengebieden waaiden de wegen onder het zand. Veel wegafschermingen in de buurt van onze bouwplaats, overigens lang niet allemaal de onze, waaiden de weg op en we hebben de bouwwerkzaamheden moeten onderbreken. De bouwvakkers warden gezandstraald.

Alles gaat zijn gangetje in Doha.

In het project waar ik aan werk, de Doha Metro gaan we langzaam de grote hoeveelheid bouwvakkers op de been brengen om de werkzaamheden te kunnen uitvoeren. We waren nu vooral met een kleinere besetting voorbereidende werkzaamheden aan het uitvoeren. Wel moeten nog enkele zaken rond de projectscope duidelijk worden en is ook wel het tegelijk uitvoeren van nieuwe wegaanleg en inrichting van de openbare ruimte complicerend, onder meer in de coordinatie van werkzaamheden.

De site office ligt gewoon in wat nu nog woestijn is. Het is uiteraard een tijdelijk gebouw, doch het gebouw kan toch wel enige jaren blijven staan. Er staat soms wel een woestijnwind. Er wordt iedere dag in het gebouw gestofd, doch het komt toch wel voor dat als ik een papier ‘s ochtends op het bureau leg, er ‘s avonds een finterdun laagje zand op ligt. Het waait dus overal door heen. En zo kun je ook wel door wat schuren met je broek langs kantoormeubels stof op je broek krijgen….

Met de explorers hebben we een vrijdag geocaches rond Aspire Park gezocht. Er zijn veel explorers op vakantie (er is hier een soort voorjaarsvakantie), dus het was met een beperkt gezelschap. Ze wilden eerst gaan wandelen, maar die caches zijn per auto uitgezet en liggen toch wel redelijk ver van elkaar. Daarnaast is de wegenstruktuur van Doha opgezet voor auto’s en niet voetgangers en omlopen naar voetgangersoversteekplaatsen is niet altijd leuk. Teruglopen kan ook best een eind zijn. We hebben het dus per auto gedaan en er resulteren een paar foto’s van.

Dan was 10 februari 2015 weer eens National Sports Day. Er waren diverse activiteiten opgezet op de Al Corniche, Aspire Park en nog wat plaatsen. Het doel is de mensen weer aan het sporten te krijgen, niet in de laatste plaats de eigen bevolking. De Koninklijke familie was ook op diverse plekken aanwezig. Zelf had ik ervoor gekozen om een auto te huren (Mitsubishi Pajero) en een dagje naar de Sanddunes te gaan.

Nou was de dag eigenlijk niet zo geweldig om dit te doen. Er stond toch wel wat van de al eerder genoemde woestijnwind en het was betrokken en mistig. Dit resulteerde in dat het relatief fris was en naar locale omstandigheden wat minder goed weer. Op zo’n dag zit dus iedereen in dat gebied, dus erg rustig had ik het er niet….

Het crossen door de Sanddunes zal ik nog wel een keer (weer) doen als Levi er is. Vanwege verzekeringsredenen kun je trouwens beter een kart huren….! Ik wilde dus in de zee zwemmen maar heb dat maar even volgehouden, het was behoorlijk fris met de niet zo warme termperatuur. Wel kon ik op de blote voeten de sanddunes beklimmen. Je moet eigenlijk met een andere groep meelopen want onderweg komen je de Landcruisers en karts tegemoet. Bovenop moet je dan een beetje aan de rand gaan staan zodat je alles kunt zien aankomen. Die voertuigen zijn niet allemaal even goed bestuurbaar als ze je op het laatste ogenblik zien. Een flauwe helling kan zo’n terreinvoertuig met wat minder druk op de banden zo oprijden, maar een steile helling moeten ze met hoge snelheid op en dan moet je niet echt in de weg staan. Inmiddels schijn je niet meer zo maar in dat gebied te mogen kamperen, alhoewel dat veel gedaan werd….

Na van de zandduinen afgekomen te zijn nog een heel stuk door de branding teruggekomen. Was ondansk het voor het land wat mindere weer toch wel een leuke dag….