District Camp British Scouts Overseas deel 4.

De laatste dag van het district camp van de British Scouts Overseas begon met een activiteiten ochtend voor ale speltakken.

De welpen zaten te pionieren, die vierden trouwens ook 100 jaar welpen in de  Britse Scouting. Voor explorers was er van alles te doen en ik had een post waar ze met elkaar moesten seinen met zaklampen. Wellicht een activiteit die in Europa vooral gebeurt met scouts, maar in het Midden Oosten doet men wat minder ervaring op met dergelijke zaken. Een stuk verderop werden kookpotjes gemaakt en zo hadden we nog wat dingen te doen.

Aan het einde van de ochtend kwam een afsluitingsceremonie waarbij voorafgaand de band van de Omanse Scouts speelde. Een erg kleurrijk gezelschap. Daarna liepen we naar binnen en stonden in een mooie carre. Er vielen verschillende awards te verdelen en ik kreeg na enige tijd erop gewacht te hebben de Engelse Gilwell uitgereikt. Trouwens een en ander was best een oficiele ceremonie, er waren veel hooggeplaatste functionarissen uit Oman en Engeland bij.

We kregen nog een maaltijd aangeboden, vooruitlopend op een reis naar elders (voor mij wat minder ver weg omdat ik in Oman op vakantie zou gaan) en hebben opgeruimd. Mijn 3 explorers heb ik overgedragen aan Kathryn die ze in Doha zou overdragen aan hun ouders. 

Ik zal over mijn vakantie verslag doen in "Opnieuw Werken in Qatar", omdat het zich toch wel redelijk kort bij Qatar afspeelt. Tot de volgende blog!

Oman camp British Scouting overseas, deel 3

Het avonddeel van het programma bestond uit een programma backwoods cooking voor scouts en explorers (primitief koken). De scouts kregen nog wat meer gereedschap en de explorers alleen wat pannen. Iedereen moest uiteindelijk toch een keer gegeten hebben. Ze konden ook wel zonder pannen koken, maar als het onhandig zou gaan, zouden ze met honger naar bed gaan! Dus die kans werd wat minder gemaakt. Ik moest mee begeleiden samen met Levi en vrienden. Die hadden zich eerder op de dag vermaakt met allerlei hand en spandiensten tijdens die wadi hike op verschillende niveau's voor bevers, welpen, scouts en explorers. Ze waren wel een paar keer moeten uitrukken om water te brengen en dergelijke. Er was een Toyota Landcruiser gehuurd voor het kamp en de vakantie erna, dus ze konden meestal helemaal tot een incident komen.

Blijkt dat sommige explorers handiger zijn in dergelijke kookactiviteiten dan andere. Er is normaal in het Midden Oosten weinig gelegenheid voor dergelijke zaken, dus het ging soms allemaal wat onwenning. 

Later op de avond werd ook een presentatie gegeven over de Queen's Scout Award, er waren twee explorers uit Abu Dhabi die die hadden gehaald. Verder ook over het poacher's camp in de UK, een nationale jamboree voor 2017 en de internationale jamboree in West Virginia USA in 2019. Er is een redelijke kans dat ik daar heen ga. Helaas viel het kampvuur voor de oudere speltakken daardoor een weinig in het water, gewoon te veel te doen in te korte tijd. 

De dag erna nog een spellenochtend en dan zou iedereen langszaam gaan opbreken.

District Camp British Scouting Overseas Oman, deel 2.

Tijdens het District Camp in Oman van de British Scouting Overseas was er ook een wadi walk georganiseerd.

Wadi's zijn normaal bijna droogstaande riviertjes die in het regenseizoen met moesson achtige regens (maart-mei) regelmatig vol kunnen lopen met water. Het kan er dan soms met bakken tegelijk uitkomen in Oman. En de riviertjes kunnen dan trouwens bijna explosief vollopen in enkele seconden en grote brede modderstromen worden. Er wordt vaak ook een "warning" door de lokale weermannen voor afgegeven en soms kun je dan gewoon beter niet in het gebied komen of thuis blijven. Het had geregend voor het kamp, dus er moest nog op het laatste moment bekeken worden of het verantwoord was door en langs de wadi Haquin  te gaan lopen. Het zou anders kasteeltjes bekijken zijn geworden,

Nou we konden dus wel door en langs de wadi lopen. Hiervan reeds enkele foto's tijdens de vorige versie van de blog. Er moest een nieuwe explorer geinstalleerd worden en waar is dat leuker om te doen dan in de wadi... Tijdens een pauze werd dat opgeknapt, met een Britse vlag meegenomen door Colin McFarlane, mijn explorer leider collega uit Abu Dhabi. We mogen elkaar wel als leiders en we hebben wel eens contact sinds het vorige district camp in Dubai. De explorer in kwestie is half Schots en half Welshman, dus de vlag past wel. En de explorer die het vasthoudt is een Engelsman, dus dan hebben we alle delen van het Verenigd Koninkrijk ook weer gehad.

Ik zou bijna vergeten te vertellen dat ik als oudere iets achterop raakte tijdens de wadi walk en zodoende had ik niet gezien dat de explorers langs de hogere oever van de wadi waren gaan lopen. Nou zijn er ondiepe en diepere plekken in een wadi en deed ik een misstap waardoor ik tot de borst in het water stond. Portemonnee en GSM zaten nog in mijn zakken en mijn rugzak werd ook gedeeltelijk nat.

Schade opgenomen, GSM nieuw moeten kopen, SIM kaart doet het wel nog, moet een nieuw vaccinatieboekje hebben (paspoort had ik gelukkig niet mee), internationaal rijbewijs heb ik niet meer nodig en was bijna verlopen en bankbiljetten moesten 's avonds drogen. Ergens is het ook wel een grappige gebeurtenis. Ik werd trouwens door een sterke explorer uit Abu Dhabi uit de wadi getrokken naar de plek waar zij waren! De groepen waren door elkaar gehusseld en ik had explorers van de eigen groep en Abu Dhabi bij mij.

Er kon een plek wat pootje gebaad worden en een stuk verderop was een grote plomp waar de explorers graag en langdurig in het water sprongen. Ook nog een groepsfoto gemaakt!

District Camp Oman

Op 3 maart gingen we op District Camp van de British Scouts Overseas in Oman. Tickets waren al heel lang van te voren geboekt met Qatar Airways en we vlogen naar Muscat in Oman. Het kamp vond plaats op de terreinen van de Omanse scouts op een uur rijden van Muscat.

In de maanden voorafgaand hadden we uitgebreid met zeer veel leiders geskypt en waren er hele draaiboeken opgesteld. Hier en daar ging het in de praktijk toch anders, maar goed.

We zijn behoorlijke tijd bezig geweest met visa problemen voor iedereen. Burger van veel Westerse landen komen Oman, na betaling van een inreisvisum, wel in, Doch voor burgers van andere landen kan het wel wat gecompliceeerder zijn. Niet alleen nationaliteit speelt een rol, doch ook het beroep van iemand (een scout reisde met zijn vader). Voor een alleenreizend jongetje uit India moest een visum van het Ministerie van Onderwijs van Oman geregeld worden. Daar hadden we alleen een kopie van, het origineel zou op de luchthaven van Muscat overhandigd worden door vertegenwoordiger van de Omanse Scouts, een overheidsorganisatie. We konden geen groepsvisum krijgen. Dit duurde ook lang in de voorbereiding. 

Eenmaal aangekomen op dat kampterrein bleek dat sommige andere groepen ook nogal problemen met reizen met touringcars gehad hadden, komende overland uit de Verenigde Arabische Emiraten. Je kunt dan denken aan touringcar operators die geen visa voor chauffeurs regelden (wachten aan de grens op een oplossing), verkeerde rijbewijzen voor buschauffeurs (eentje was monteur en geen chauffeur en eentje was eigenlijk chauffeur van een minibus). Een explorer uit Abu Dhabi had van 2 natioaliteiten paspoorten, eentje was kwijt en gemeld bij de politie en hij probeerde op de andere te reizen en werd aan de grens terug gestuurd en moest daar door de ouders weer opgepikt worden. Daarnaast had een groep touringcars besteld, doch kreeg bussen voor arbeiders en groepsvervoer. Dat hield in dat de bagage niet mee kon en een vrachtwagen van DHL (een leider werkt daar) met bagage achter de bussen aan moest rijden. Genoeg voor een evaluatie want een groep kwam om een uur of 4 in de nacht pas aan met een programma dat om een uur of 8 al weer begint. We waren te gast bij de Omanse Scouts en dat is een onderdeel van het Ministerie van Onderwijs en die kunnen ook veel regelen bij grensproblemen gelukkig.

Goed we verzamelden om 17.30 uur op de Hamad Airport in Doha, alwaar de eerste foto werd genomen. We zijn geruime tijd bezig geweest om als groep in the checken. Het is een vlucht van niet zo heel erg lang naar Muscat van 1 uur en 10 minuten, maar het is daar 1 uur later. Dit houdt in dat de vlucht landde om 22.10 uur. Na transfer met de airport bus is het dan toch weer een uur of 23.00 uur. Aangekomen in de luchtvaarthal moesten er eerste visa voor de Westerse paspoorten gekocht worden, waartoe ook eerst geld moest worden gewisseld. Immigration ging steeds met een paar tegelijk en duurde toch wel effe. We werden overigens wel opgewacht door de Omanse Scouts. Aan de andere kant van binnenkomen werden we opgewacht door Ian Nicholson onze groepsvoorzitter (eerder gereisd) en Nathan Prince van de Omanse afdeling van de British Scouting Overseas. We zouden met een mini busje van de Omanse Scouts naar het kampterrein gaan. Nog snel wat mineraalwater voor iedereen gescoord, we waren zeer dorstig!

Op het kampterrein aangekomen om 1.00 uur in de nacht en we troffen daar Levi en vrienden aan die al eerder afgereisd waren vanuit Nederland/Belgie. Ze waren via Frankfurt en Dubai naar Muscat gereisd en waren er al een dag. Ze hadden in tussentijd spellen met de al aangekomen groepen gedaan.

Op de kampsite snel in een tent die al klaar stonden en slapen om wakker te worden voor een vroeg programma, een wadi walk.

(Wordt vervolgd).