Vervolg......

In de tussenliggende tijd mijn arbeidscontract teruggekregen. En trouwens ook de bescheiden van de ziektenkostenpolis gekregen! Dat blijkt dus een Qatarse maatschappij te zijn. Er is wel dekking in andere landen, maar in het meeste van Europa alleen voor "emergencies". Ik zal mij dan toch wat meer op Qatar moeten gaan richten.
Ik kom trouwens pas tegen einde december 2014 voor het eerst weer in Europa en zal daar wel niet meer zo veel meer doen op dit gebied.
Wat ik verder nog kreeg was een gratis simkaart en een waardebon voor een telefoon (natuurlijk een andere maatschappij dan ik al heb) van de bank waar ik een bankrekening heb geopend. Nou is dat allemaal goed bedoeld, maar ze komen er mee tegen de tijd dat je al lang een telefoon en SIM kaart hebt. Goed een gegeven paard maar niet in de bek kijken. Het zat in ieder geval in een leuk zakje.

Maandag dan weer voor de tweede keer dit jaar naar de medical en kort erop voor de vingerafdrukken. Dan de ID kaart weer..... Er zit ook nog de Eid (Islamitsche feestdagen, Abraham's offer) tussen, dus tegen midden oktober 2014 is dit weer achter de rug. Echter de huurbaas blijft maar huurchecks vragen. Daar staat echter ook het ID kaart nummer op, en die ..... is er nog niet. Het nummer gaar gelijk aan dat van de oude kaart, maar de bank mag het even goed nu nog niet erop zetten. Ze zeggen dat de huurbaas het moet weten, maar of hij het wel of niet weet, hij wil even goed de checks hebben. Dus heb ik de huur maar een aantal maanden vooruit betaald.....Tja ook nog met de Qatarse prijzen hiervoor..... De vorige keer bij EC Harris had dit bedrijf zo lang checks gedeponeerd, maar FCC heft dit schijnbaar nog niet eerder gedaan, alhoewel ze er nu wel over aan het denken zijn voor een volgende medewerker.....

Dan waren we weer in het park bij het Islamitisch Museum met de scouting. Ik moest de afspraken omtrent vaardigheidsbadges met de explorers doornemen. Orianne was aan het sjorren met lege tekeningenrollen van de metro en de laatste groep was dasringen aan het maken. We hadden ter afsluiting nog een levend schaakspel, is weer eens wat anders dan een levend stratego. Daar zijn geen foto's van omdat ik zelf mee deed. Mijn koning werd schaakmat gezet.

Nou dat was het voorlopig weer, volgende week heb ik dus een dag of 5 vakantie in Qatar vanwege die Eid. Als ik de ID had gehad had ik even terug naar Belgie gekund met nauwelijks verlofdagen opnemen, volgende keer beter.....

 

 

Hoe het verder gaat.

Tja ja.....mijn werk gaat wel goed, het zijn alleen wel lange dagen en ook wel een lange week. Er is sprake van een officiele 48 urige workweek, dat is inclusief de zaterdag. Maar er wordt ook wel eens een uur of 10 per dag gewerkt i.p.v. de contractuele 8, dus soms kom je wel aan 60. Het schijnt dat als we eenmaal "on site" zijn, dit wat minder wordt. We zullen zien, in ieder geval is de beloning ook niet slechts. Trouwens ook in Qatar Riyal. Die zit gekoppeld aan de dollarkoers en laat die nou net 10% gestegen zijn, dus dan is je maandelijks salaris 10% hoger.
Het risicoregister wordt geupdated, een workshop gehad vandaag met best wel wat mensen. Binnenkort de maandrapportage naar Qatar Rail.

Het is dan op de vrijdag een weinig persen met een aantal zaken zoals daar zijn: inkopen doen in de Carrefour en de scouting. Ook nog een paar afsluitende gesprekken gehad op die dag over Skype over mijn afwikkeling met Arcadis die nog niet achter de rug is. Ik ben dan ook vrij plotseling vertrokken.

Verleden woensdag hadden we de parents meeting van de scouting. Het was ook gelijk de tijd om rekeningen uit te delen en ook geld te ontvangen! Daarnaast konden we wat dingen toelichten over de zaken zoals ze eraan zitten te komen.
Op kamp gaan bij Sheikh Faisal en het Dubai evenement. Wat dat laatste betreft ben ik bij de ambassade van de Emiraten geweest. Er worden daar geen visa verstrekt en we kunnen er eigenlijk alleen maar aan komen door een vlucht met Emirates of Fly Dubai te boeken (allebei gevestigd in de UAE). De twee leiders en 3 kinderen komen "zo maar"  het land binnen door het paspoort op de luchthaven af te laten stempelen de 6 anderen moeten een visum kopen bij de vlucht. En van die 6 is er eentje waar we het niet zeker weten. Wel iets om even te weten. De zware baggage gaat met DHL en Emirates zou korting geven.... We zullen tegen die tijd wel berichten.
Enkele foto's van de Orianne "parents games"  worden bijgesloten.
En uiteraard was de bijeenkomst van verleden vrijdag met de explorers ook weer allerleukst. We gingen weer verder met spellen rond die laatste zaken uit de scoutwet. Dat over zelfrespect en respect voor de anderen mocht ik dan doen, maar dat was meer een filosofisch verhaal dan een spel....... Ze moesten vertellen waar ze zelf voor stonden en wat ze in hun buurman of vrouw erg waardeerden, dat was voor sommigen wel even naar buiten treden zoals ze het normal nooit doen. Mensen in het Midden Oosten, ook buitenlanders willen erg zwijgzaam zijn, ook de Westerlingen. Die kruiwagenrace was een eigen idee van de explorers!

 

Verdere zaken….

Een van de zaken die spelen is dat bij mijn werkgever overwegend Spaans wordt gesproken. Voor mijn Dubai trip was er iets met een niet gekregen bonnummer in Spanje. De trip was redelijk laat besproken en tegen het weekend aan. Ik wist niet dat ze in Spanje nog zaten te wachten op het bonnummer. Ik zag wel een heleboel Spaans emailverkeer voorbij komen op vrijdag voor de trip. Schijnbaar moet ik die taal ook maar snel gaan leren. Het uiteindelijk maar eens door een vertaalprogramma op internet gegooid. Samen met mijn Franse taal kennis kon ik opmaken dat er iets was met een bon, maar wat precies wist ik niet. Maar ja wat moet ik ermee? Op de luchthaven aangekomen stond ik wel op de passagierslijst maar was de reservering niet bevestigd. Ik kon tegen betaling mee…. Dat maar voorlopig gedaan. En dan volgt een declaratie. Wel even gebeld dat het met de hotelreservering wel goed ging. Inmiddels was ook de “bonnenman”  op zondag weer terug op kantoor en was het verder geen probeem meer. Een Spaanse bon heet geloof ik “bono”.

Ook op kantoor merk je wel dat de Spaanse medewerkers het best in het Spaans uit de voeten kunnen (en ook met elkaar praten) en dat sommigen de nuances van bepaalde conversaties of stukken in het Engels niet meteen helemaal begrijpen, uitzonderingen daargelaten. Ik weet dat bepaalde projectstukken in het Spaans vertaald zijn, overigens zie je zoiets ook bij andere concurrenten uit Zuid Europa in Qatar….. De Grieken en de Turken in de joint venture hebben er wat minder moeite mee.

De vraag is al eens gekscherend gesteld of ik ook Spaans wilde leren, van de wereldtalen is dat de enige die ik niet spreek. Er werd nog aan toegevoegd dat meer mensen Spaans spreken dan Engels. Nou weet ik dat Fransen heel chauvinistisch kunnen zijn op dit gebied, maar Spanjaarden kunnen er ook wat van. Overigens zou het mij niet zo veel uitmaken het te leren, hetgeen trouwens ook geldt voor Arabisch. De tak van mijn werkzaamheden, risicomanagement, is in Spanje redelijk onbekend, maar wel af en toe nodig, dus dat zou mogelijkheden scheppen. Ook de Grieken en Turken in het project managen hun risico’s bij bouwprojecten normaal zonder risicomanager….

Overigens kennen de Spanjaarden Maastricht wel (verdrag van Maastricht) en weten ze wel waar het ligt. Alleen moet ik vaak uitleggen dat het een “kleinere stad”  is met 130.000 inwoners. Zij denken aan een metropool (misschien sommige Maastrichtenaren ook wel).

De parallel met Maastricht ben ik ook wel anders tegengekomen. Sheikh Faisal heeft in zijn grote museum de kop van een Mosasaurus liggen, die in Qatar is gevonden. Samen met een fossiele schildpad ligt hij in een bak. Hij is er heel trots op, want deze is heel zeldzaam. Ik heb de curator maar verteld dat deze versie van de dino is vernoemd naar de stad Maastricht en dat wij een andere hadden die het eerste is gevonden (St. Pietersberg) en die door de Fransen in de Franse tijd (1795-1815) is meegenomen (foei!) om in het Louvre te worden tentoongesteld. Een kopie ligt geloof ik in het Natuurhistorisch museum in Maastricht.

Overigens schijnt naar mijn specialisme best wel vraag te zijn. In augustus en september zijn mij nog 5 andere banen aangeboden. Ik zal ze slechts globaal omschrijven. Het gaat risicomanagement en senior planningsfuncties in Doha, Qatar; Riyadh Saoedie Arabie (2 keer); Damman, Saoedie Arabie en Dubai in de Verenigde Arabische Emiraten. Het ging om concrete banen met soms al genoemde prijskaartjes en intentieformulieren! Er is geloof ik een aanbiedersmarkt voor dergelijke functies hier op het moment! In vergelijking met al die andere projecten ben ik er geloof ik niet zo slecht afgekomen bij mijn huidige werkgever. Een project duurde alleen 5 jaar, in plaats van 2 a 3 jaren nu. Maar tegen die tijd zien we wel weer. Maar ja, er wordt een zeer lange werkervaring gevraagd in een zeer specialistische functie en sterke mobiliteit van de werknemer, nou dat doet niet iedereen!

En de constatering is ook dat het andere grote ingenieursbureau in Nederland, Royal Haskoning/DHV aanschuift in het omgevingsmanagement en milieuaspecten van veel aannemers in Qatar, waaronder ook de joint venture waarin ik werk. Ik denk dat mijn vorige werkgever Arcadis daar iets laat liggen. Ik ga concreet met een Amerikaanse medewerkster van genoemd bureau samenwerken. Laat die nu net zijn weggegaan bij een bedrijf dat Arcadis in de USA net heeft gekocht…. Zo komt iedereen elkaar weer tegen of zoiets…..

Eigenlijk geen foto's deze keer, toch nog eens bladeren.....

 

Dingen beginnen langzaam weer normaal te worden!

De top van deze blog geeft aan dat het nog niet helemaal lukt met tot normaliteit terug te keren. De constatering is dat mijn nieuwe werkgever zich min of meer nog aan het vestigen is en het daarom handig is dat je al een keer in Qatar was om je niet te zeer in de steek gelaten te voelen!
De gang naar Dubai in tweede instantie had onder meer te maken met een relatief snelle mobilisatie in augustus en HRM personeel dat tijdens de zomer op vakantie was, waardoor dit voorkomen had kunnen worden. Nou ja ik vind het niet erg hoor! Wat verder speelt is dat ik zit te wachten op mijn bankrekening. Nou heb ik vlak na terugkomst uit Dubai wel mijn arbeidscontract getekend en kon ik ook een brief krijgen dat ik een bankrekening kan openen. Echter, dit duurt bij de bank die de werkgever heeft weer een dag of 10. Ik ben uiteindelijk zelf maar eens gaan vragen.... De bankrekening komt de komende week pas. Ik heb de huur nog maar eens cash betaalt! Met Qatarse prijzen sta je dan met een paar duizend euro in je zak en de hoogste coupure is 500 QAR = 100 euro en er zaten ook wat biljetten van 100 QAR tussen, 20 euro. Het is dus een flinke aftelpartij bij de huurbaas. Nou moet dit dus voorlopig even van mijn Belgische rekening komen voor de tweede keer en heeft de Belgische bank een maximum op opnemen in het verre buitenland van 650 euro per en 2.500 euro in een week. Daar sta je dan een aantal dagen achter elkaar te pinnen! Bij wat je voor jezelf nodig hebt is het echt plannen. Kom je er niet helemaal uit dan kan het met de creditcard aangevuld worden. Dit houdt dus ook in dat je wat achter de hand moet hebben... Iets gewoon overboeken is hier heel ongewoon, alhoewel ze hier tegenwoordig ook IBAN en BIC hebben. Dat mag ook bij de Belgische bank gewoon...Echter dat gebruiken buitenlanders vooral om dingen naar huis over te boeken!
Tja en de verdiensten in Qatar dan? Door de visaproblemen kon de werkgever ook niet uitbetalen in augustus. Ze doen het normaal maar een keer per maand. Dat gaat dan komende week met een check gebeuren (en op het einde van de maand via de bankrekening hoop ik), om mij te helpen. En eigenlijk hoop ik het meeste van die check ook op de bankrekening te kunnen storten, anders ligt weer een idioot bedrag thuis in de safe.
Nou werken veel dingen hier dus nog met een checksysteem. De huurbaas wil eigenlijk checks hebben per maand die bij hem liggen (vergelijk een inkasso of automatische overboeking bij ons). Het geeft schijnbaar een veilig gevoel....Op die checks staat echter ook het Qatar ID nummer van de identiteitskaart,.... en die heb ik nog niet opnieuw! Nou krijgt de nieuwe kaart het nummer van de oude, alleen de werkgevergegevens (sponsor) zijn anders. Dat wordt dus een beetje masseren bij de bank dat ze dat begrijpen, anders komen die dingen voorlopig niet.
Wat betreft de visaprocedure moet ik einde van de maand op medische keuring. Daarna weer vingerafdrukken nemen en dan komt de identiteitskaart. Echter begin oktober is ook een Islamitische feestweek (Eid, het offer van Abraham), dus het kan nog wel even aanslepen....

Wat niet aansleept is het scoutingseizoen. We zijn nu voor de tweede keer bijeen gekomen, dit maal in het park bij het Islamitisch museum. Deze keer waren alle tieners die er konden zijn er allemaal. Dat was inclusief een overvliegende scout van de scoutafdeling van 1st Doha Scouts, eindelijk... de eerste. De meeste Britse mensen gaan bij het aanbreken van de middelbare school leeftijd voor een van hun kinderen terug naar de UK. Ze moeten anders de 6 middelbare school jaren uitzitten. Dat heeft niet alleen met het leercomfort van de kinderen te maken, je moet meestal ook geld als "deposit"  storten dat je terugkrijg als de kinderen de school met een examen afsluiten. Als je dus met het gezin tussentijds het land uitgaat ben je het kwijt...... Het zijn toch weer verschillende duizenden euro's en vermenigvuldig dat met het aantal kinderen dat je misschien zult hebben.
Goed behalve onze overvliegende Britse scout, zijn er nu ook een Maleisische jongen die altijd in Singapore heeft gewoond en een Amerikaanse jongeman. Maakt samen 9 total.

Orianne had een " scoutpromise game"  gemaakt, met het oog op de nieuwkomers. Een rol speelde ook een heropvoering in een sort kaartspel van de slag bij Mafeking tijdens de Boerenoorlog 1899- 1900. Ja dat waren de Boeren van Nederlandse afstamming tegen de Britten. En Lord Robert Baden Powell, stichter van de scoutbeweging, was generaal in die oorlog. Het spel ging dus om de cadets (de latere scouts) die boodschappen overbrachten. Het was de bedoeling dat de Engelsen gingen winnen. Nou Orianne wist niet dat de Boeren (zij zei trouwens " Beur") verwant zijn aan de Nederlanders. Dus ik juichte maar eens af en toe als de Boeren een slag wonnen. Het was toen dat ze de situatie begreep en het was een beetje hum hum hum bij haar.

Verder proberen we nog bij Sheikh Faisal te gaan kamperen begin oktober tijdens die vakantie die ik al eerder noemde. Daar heb ik nog over. We hebben ook een event in midden november in Dubai. Hier komen ook explorers uit Dubai en Abu Dhabi. Echter ook scouts en welpen uit die landen en Qatar, alsmede scouts en welpen uit Oman, Saoedie Arabie en Koeweit, allemaal onder de vlag van de British Scouts Overseas. Waar wat minder aan gedacht is, zijn de folkoristische nationaliteiten van sommige van mijn leden. Europeanen en Noord Amerikanen krijgen een visum bij binnenkomst in Dubai waar niet voor betaald hoeft te worden. Doch alle anderen (6 mensen) moeten iets regelen met een reisorganisatie, hotel of de vliegmaatschappij. Eigenlijk is alleen het laatste een optie. Ook kunnen we er heen onder de vlag van de Gulf Community Council en het gooien op een regeling dat de ouders in Qatar werken. Het kost echter allemaal veel papierwerk en die anderen betalen ook nog 40 euro voor een visum. De papierwerk moet ik nog uitzoeken. Ik ben straks visa expert voor alle landen van de wereld in de Gofregio. Niet te vergeten is het exitvisa voor Qatar, daar bestaat een single en multiple variant van. In ieder geval iets dat de ouders weer met hun werkgever moeten gaan regelen. Dat extra visum voor sommigen maakt het allemaal extra duur.... Denk verder nog aan het oversturen van material en wat dat kost. We zullen toch echt hier of daar nog wat kookspullen moet lenen, we hebben die niet! Wordt vervolgd.....

Nog wat foto's van onze meeting....

Scoutingseizoen weer begonnen.

Het scoutingseizoen is weer begonnen! Nog niet iedereen is terug in Qatar en we moeten nog wat nieuwe leden verwelkomen, maar we zijn  begonnen! Geen plek binnen om bijeen te komen, ik ben immers van werkgever veranderd en dus ging het hoofdkwartier in rook op. We moeten dus wat anders zoeken. Momenteel is het nog best warm, een schaduwplek is in ieder geval aangenaam. We zijn deze keer in Aspire Park bijeen gekomen. Wat kennismakingsgames gedaan, grotendeels door Orianne bedacht en ik had er ook eentje bedacht.

Nog gesproken over het uitgestelde kamp bij Sheikh Faisal dat we nu alsnog willen doen en het kamp met de andere explorers, scouts en welpen in Dubai, half November 2014! Er moeten nog wat installaties gepleegd worden voor die tijd en we moeten nog een goeddraaiend geheel zien te krijgen. Altijd wat lastiger met een groep met veel relatief kort daarzijnde explorers.

Hierbij enkele foto's!

Gisteren ook nog wat merkwaardigs meegemaakt! Ik stond te wachten op mijn chauffeur met auto bij het kantoor van mijn werkgever. Stopt een Saoedische man met zijn zoontje in traditionele klerendracht in een zeer oude Nissan Patrol. Hij was op bezoek geweest bij zijn broer in het Hamad hospitaal waar deze lag. De auto was stuk gegaan en was gerepareerd moeten worden. Ze hadden nu geen geld om eten te kopen alvorens terug te rijden naar Riyadh. Ik heb maar 100 Riyal gegeven, soms ben ik zo gek. Hij zal zich vast afgevraagd hebben waarom vreemdelingen van zo ver zo genereus zijn. Ik werd nog ettelijke keren bedankt en kreeg van beiden een hand.

Laatste dag Dubai.

De laatste dag in Dubai wilde ik graag de Burj Khalifa beklimmen en nog even rondkijken in Dubai Marina. Maar weer een dagticket goldklasse gekocht in de metro.

Nou was mij niet helemaal duidelijk hoe ik in de Burj Khalifa kon komen, ik wist wel dat je deze kan bezoeken en kan uitkijken van de 142^e verdieping. Nou zag ik mensen de brandtrap aflopen van de overdekte passage naar de Dubai Mall en daar ligt de Burj Khlaifa naast. Het was erg warm, ik moest onderweg nog water drinken en ik dacht zo wat flauw te vallen van de warmte. De portier van de Burj Khalifa zei dat ik via de kelder van de Dubai Mall, een te kopen ticket aldaar, via een loopbrug en een lift naar de uitzichtverdieping kon gaan. Wel onlogisch eigenlijk, je gaat dan de Burj Khalifa eerst voorbij. Er zijn ook weinig wegwijzers die je echt helpen. Op het metrostation geeft een A3 vel met een aanwijzing aan hoe je naar de Dubai Mall moet. En in de Dubai Mall is het trouwens weer flink zoeken naar die kelder met toegang tot de Burj Khalifa. Onderweg nog enkele niet geziene plekken gezien van die Dubai Mall.

Goed, een ticket kost 125 Emirati Dinar (25 euro) en voor 25 Dinar of 5 euro heb je er ook nog een toestel bij dat wetenswaardigheden vertelt. De modellen van de ontwerpers staan ook tentoongesteld. Er wordt continu door fotografen geprobeerd of je niet een foto van het een of ander van de Burj Khalifa met jezelf wil, nou dat wil ik niet en dat zouden ze niet zo vaak moeten vragen, het kost alleen maar veel geld. De tocht naar boven met de lift duurt een minuut of 2 met 46 km/uur en is met animaties op de wanden. Boven aangekomen is het uitzicht beslist indrukwekkend en je kunt ook zaken als het Palmeiland en de eilandengroep De Wereld zien zonder er zelf heen te moeten. Er staat eigenlijk nog niks op die Wereld. Ook zijn er telescopen waar je de diverse uitzichten ook kunt bekijken met helder weer, bij nacht, historisch of actueel. Er is ook een buitenterras waar je kunt staan. Voor dat buitenterras liggen de bekende fonteinen in Dubai die elk half uur spelen en wel 150 meter hoog gaan. Van boven kun je dat ook horen en zien, maar lijkt het nietig ver weg. Boven het uitzichtplatform op zo’n 500 meter steekt nog een complete Eiffeltoren hoogte van de Burj Dubai. Op de terugweg ook gezien dat glazenwassers dus inderdaad abseilen aan touwen van 200 meter. Ze zijn 3 maanden bezig om alle glazen te poetsen en beginnen dan weer opnieuw bij het begin. Ze dragen gewoon bergbeklimmerstuigjes en gebruiken klimtouwen. De emmer met water hangt aan een haak. Het grootste risico bij dit werk schijnt de wind te zijn, je wil niet met een smak tegen het gebouw komen. In de Burj Khalifa zit een Armani hotel en ook Armani appartementen.

Goed ik was met een en ander toch veel langer bezig geweest dan gedacht en moest met spoed naar de metro om nog snel iets te zien van die Dubai Marina bij daglicht. Bij het station Dubai Marina uitgestapt en er flink de pas ingezet en onderweg rondkijkende en foto’s makende. Het volgende metrostation weer de terugweg naar het hotel aanvaardt.

Daar stonden mijn koffer en handbagage nog te wachten en ik kon gelijk de hotellimousine in naar het vliegveld. Ik werd daar al snel de goede kant opgestuurd. Het zijn lange passages die je per rollenband en al lopend moet afleggen in terminal 1 voor buitenlandse maatschappijen op het vliegveld van Dubai. De paspoorcontrole duurt ook altijd even, evenals het scannen van handbagage. Er stond weer eens een McLaren sportwagen in de tax free zone.

Het vliegtuig van Qatar Airways bleek tot mijn verbazing een grote wide body Boeing 777- 300 ER te zijn. Qatar Airways verkoopt niet graag nee en zet altijd gewoon grotere toestellen in bij veel vraag. Er staat eigenlijk een Airbus 321 in de dienstregeling voor deze vlucht, net als op de heenreis. Groter dan de 777 zijn eigenlijk alleen de Boeing 747 en de Airbus 380. Ik heb het bruingrijze vermoeden dat het toestel wel eens zou kunnen afkomen van een lange afstandsvlucht en dat in de tussentijd naar de volgende dag even snel een vlucht naar Dubai wordt gemaakt. In ieder geval was het uitzicht vanuit mijn raampje bijna even adembenemend als vanaf de Burj Khalifa, het was een uitzicht op Dubai bij nacht. Alles is goed zichtbaar! Met dank aan Qatar Airways voor deze toeristische uitstap. De vlucht is maar 370 km, het flight entertainment system doet het net zo goed als op een lange afstandsvlucht, alleen je ziet de helft van je film niet. Er wordt een kip sandwich geserveerd en de stewardessen moeten er flink de pas inzetten want de terugvlucht duurt met gunstige wind slechts 45 minuten. Ik had een Arabische mijnheer met valk op de arm gefotografeerd op de luchthaven. Dat zijn dubbele passagiers! Hij bleek uiteindelijk met mijn toestel mee te gaan. Zoiets wordt in de souq van Dubai gekocht en voor de jacht in Qatar gebruikt. Helaas is de foto wat vaagjes, toch bijgevoegd als bewijs.

Aangekomen op Hamad Airport in Doha nog enkele zaken gefotografeerd in de Airport die ik nog niet gezien had. Waaronder een treintje de pier in dat het nog niet doet. Weer een uurtje terug in de tijd.

Vandaag donderdag, weliswaar iets later, begonnen met de eerste echte werkdag op kantoor. Nou ik ben in ieder geval wel uitgerust!