Inland Sea en Al Shamal.

We gingen dan nog eens een poging wagen om tot bij de Inland Sea te komen. Helaas is de V6 3,5 liter van de Pajero ook wat weinig om tot daar te komen.  Je moet dan immers van het Sealine Sea Resort langs de desert highway of het strand tot daar rijden. We kwamen al verder dan met de Forester vorig jaar. En nu ging het in tweede instantie al een stuk beter toen in de banden 0,1 bar zat op aanraden van Qatari's. Je rijdt de banden bijna van de velgen af. Voordat we dit wisten waren we al vast komen te zitten en op een gewone donderdag komt er bijna niemand voorbij. Ook bij een toeristen uitspanning een stuk verderop waren wel een paar Indiers maar niemand met een auto. Dat werd dus 1,5 of 2 uur wachten. Uiteindelijk kwamen er 2 Qatarse auto's en werden we eruit getrokken. Het is inmiddels al verder in het jaar en het kan behoorlijk warm worden als je wacht. Op de terugweg nam Levi ook nog een behoorlijke sprong met de Pajero en de hele voorkant zat onder het zand.

Een andere dag zijn we in Al Shamal gaan kijken. Niemand had aan tanken gedacht en alhoewel benzine in Qatar erg goedkoop is, zijn er niet veel tankstations. In Al Ruwais bestaat de tankvoorziening uit een omgebouwde zeecontainer met pompen en een tank waar de brandstof uitkomt. Er staat aan beide kanten van een weggetje zoiets. De andere kant is voor diesel. Net als bij de explorers zijn we bij Neptune's chair north begonnen. De verlaten Landrover werd bezocht en we kwamen ook bij de Deserted Villa geocache. De Mangrove was natuurlijk ook erg mooi. Bij Little Caves of Qatar werd een grille meegenomen die was achtergelaten waar ik het Toyota merk nog uit moet halen. Ze vonden geloof ik dat ik af en toe wel een cache voor zei.

Ook heb ik tegen wil en dank kamelenvlees moeten eten. De explorers konden later niet geloven dat ik dat had moeten doen, goed het is gebeurd.