Dubai.

Eerste dag Dubai 31-8-2014.

Om 6.00 uur de bestelde taxi naar het vliegveld genomen. Daar bleek de in het weekend gepleegde orde voor een vliegreis met Qatar Airways naar Dubai International Airport wel een keer te zijn besteld, maar niet bevestigd. Daar kwam ik achter toen ik mijn koffer wilde afgeven. Ik stond wel op de passagierslijst. Als ik zelf betaalde mocht ik wel mee. Nou was ik het visa probleem gebeuren redelijk beu en heb dit maar gedaan. Alleen betalen aan een aparte balie duurt weer redelijk lang, betalingen in deze regio duren altijd lang trouwens (en het vliegtuig vertrekt een keer). Na het afrekenen van 890 QAR inclusief 40 QAR extra dienstverlening (178 euro en 8 euro) kon ik weer in de incheckrij gaan staan die natuurlijk nu weer langer was. Hierna wilde ik naar het toilet en blijkt ook de nieuwe luchthaven in de spits te weinig toiletten te hebben. Een file van meer dan 10 mensen bij elk toiletblok is overdreven. Goed, op mijn uiteinde van de pier kon ik dan wel gaan. Uiteraard was ik inmiddels nipt op tijd voor inchecken. Even naar de zaak gebeld dat de reservering van het hotel in Dubai wel goed gaat. Met de bus naar de Airbus 321. Wordt wel duidelijk waarom het vliegtarief nog redelijk aan de prijs is. Emirates doet het voor de helft van de prijs of zo vanuit Doha. Er is in het relatief kleine toestel nog een businessclass, er wordt een ontbijt geserveerd en er is een algemene vorm van in flight entertainment. Het is buiten relatief warm en de airco komt zelfs dampend naar binnen. Na 15 minuten taxieen en 55 minuten vliegen kom je aan  op Dubai International. Het is eigenlijk een oversteek recht over zee. De luchthaven ligt redelijk landinwaarts en je gaat links van Abu Dhabi met zijn ook internationale luchthaven langs.

Op Dubai International staan natuurlijk veel toestellen van de Emirates, doch er blijken nog 2 Airbus 320s of 321s aan de pier te staan van Qatar Airways. Er wordt met zeer grote regelmaat op een dag heen en weer gevlogen. De luchthaven van Dubai International wordt momenteel verbouwd, maar de wel toonbare gedeelten vertonen veel bladgoud, wat ik zelfs in de badkamer van mijn hotel zal terugvinden. De paspoortcontrole duurt redelijk lang, mensen met een werkvisum uit het Verre Oosten en hun familie nemen geruime tijd in beslag. Echter het visum zelf waarmee ik kan binnenkomen kost helemaal niets en deze reis mag ik zonder irisscan naar binnen. Bij de bagageband staat mijn koffer al terzijde want ik heb meer dan een half uur bij die paspoortcontrole gestaan naast de wandeltijd door het terminalgebouw.

Ik kon een gewone airporttaxi nemen, maar ik heb maar eens een gewone zwarte Lexus limousine taxi genomen met eens gelijk stemmig geklede chauffeur. Kostte 12 euro naar het Al Bustan Rotana. Dat hotel ligt relatief kort bij de luchthaven, maar het was toch een leuk ritje. Het hotel is nog een sterretje meer luxe dan de Marriott in Doha waar ik wel vaker geslapen heb. De entree is weelderig met een fontein en dame aan vleugel die jaren dertig muziek speelt. Bij het inchecken krijg je ook een drankje om de tijd door te brengen die het toch altijd duurt. Bij de lunch blijkt dat je het zo uitgebreid kunt maken als je wil, echter ik houd het bij een “starter”  hetgeen bij ons een salade met brood en toebehoren zou zijn. Altijd nog meer dan normaal.

Na even uitgerust te zijn ben ik te voet vertrokken naar een van twee kortbij gelegen metrohalten. Onderweg nog een airconditioned bushalte tegengekomen. Er zit zelfs een knop in waarmee ’s nachts de buschauffeur wordt gewaarschuwd om niet de halte voorbij te rijden. De metro drukker bezet. De lijnvoering is grotendeels op niveau (“elevated”) en is een bestuurderloze 5 wagentrein. Op de perrons zitten ook deuren om de airconditioning zijn werk te laten doen en ook voor de veiligheid. Vergt wel software om de treinen nauwkeurig te laten stoppen. Er is een “goldklasse”, enkele rijtuigen voor alleen dames, en voor de rest gemengde rijtuigen (de tweede klasse zeg maar). Over het algemeen zitten vooral buitenlanders in de trein, hier en daar ook een enkele Emirati. Een dagkaart kost maar 16 dirham (3,20 euro), dat doet Veolia niet na. Een taxi kost hier trouwens ook nog steeds bijna helemaal niks. Er bestaan slechts 2 metrolijnen die zich langs de kustlijn bewegen. De rode lijn is de belangrijkste en de groene is een aanvulling daarop. Samen vormen ze het lijnennet van “ Dubai Rail”. Verdere spoorwegen zijn er geloof ik nog niet. De 5 wagenstellen passen net in de stations en ze komen ongeveer elke 5 minuten en op sommige momenten zit het systeem al aan de rand van zijn vervoerscapaciteit…. En dat in een regio waar openbaar vervoer niet gewoon is. De tussentijd is met extra wagenstellen nog iets in te korten, maar het is al snel gedaan met de capaciteit van dit systeem. Op elk metrostation twee agenten in volle uitrusting met knuppel en al, geen vandalisme en graffiti of lastige passagiers.

Ook interessant is dat er naast Indiase bussen, bussen van Mercedes-Benz, ook bussen rijden van VDL uit Valkenswaard in Nederland. Ze zien precies eender als sommige Nederlandse streekbussen.

Goed de rit ging naar het metrostation Burj Khalifa/Dubai Mall. De Burj Khalifa is momenteel nog het hoogste gebouw ter wereld, onder meer gebouwd door de firma Besix uit Brussel, in Belgie. Het kostte enige moeite om de kolos geheel verhuurd te krijgen… Het gebouw heette eerst Burj Dubai, maar na bijspringen van de emir van Abu Dhabi Burj Khalifa. En de Dubai Mall is het grootste winkelcentrum uit de regio met alleen exclusieve winkels. Je komt er trouwens vanuit het metrostation via een lang stelstel van loopbanden dat op een zeer groot vliegveld niet zou misstaan.

Wat betreft het winkelcentrum laat ik vooral de foto’s spreken. In het oog springende bijzonderheden zijn een grote watervalpartij, een ijsbaan die het voorbeeld was van de 2 in Doha (Villiaggio en City Centre Shopping Mall) en een groot aquarium en waterzoo. Op dit laatste kom ik nog terug. Dit blogbericht wordt anders te lang….