1st British Scouting Overseas Middle East District Camp.

We waren dus allemaal om 13.00 uur op de Hamad Airport in Doha. Al wachtende ook nog geluncht bij de aanwezige koffiebar. Het inchecken voor de vlucht met Flydubai ging vrij voorspoedig. De employees van de luchtvaartmaatschappij Flydubai keken wel even op met betrekking tot de 9 reizigers, 9 nationaliteiten en 3 visas. Het maakt het allemaal lekker ingewikkeld. Iedereen wordt dan ook apart bekeken op aanwezigheid in vergelijking met het paspoort. We hadden trouwens ook de welpen en beverleidster (ze doet beide speltakken) van de British Scouting Overseas in Doha bij ons met haar 2 zoontjes in de scout en welpenleeftijd. Iedereen in scoutinguniform door de luchthavens, iets dat zeker in het Midden- Oosten niet vaak gebeurt. Ook de gang door “immigration” ging redelijk voorspoedig, alleen moet je als leiders afspreken dat er eentje voor en eentje achter de groep blijft omdat het toch wel even kan duren met al de stempels en paspoorten bekijken. De toestellen van Flydubai zijn Boeing 737-800s met winglets, een eerste klas en een economy class. Ze zitten meestal afgeladen vol. Het toestel stond mooi aan de aviobrug en schijnbaar zijn ze vooral ingesteld op wide body toestellen want het was continu naar beneden lopen. De vlucht verliep voorspoedig in een uurtje. Je komt dan wel uit in de weinig toegankelijke terminal 2 van Dubai. Het duurde een hele tijd met een airport shuttle bus, de immigration die alles nauwgezet bekijkt met de visa (daar staat trouwens op: ga op tijd het land weer uit dan ben je de volgende keer ook weer welkom!).  Ik had eigenlijk de ons opwachtende scoutingleider verwacht, maar ik zag hem nergens bij de uitgang. De telefoon aangezet en het “roamen” duurde ontzettend lang. We stonden nogal pontificaal bij de  uitgang in scouting uniform dus we werden uiteindelijk toch gezien. Hij had al een tijdje proberen te telefoneren en ik had de telefoon bij de uitgang pas aangezet en hij had gedacht dat we sneller tot bij de uitgang konden komen. Nou dat had zeker nog een uur tot na de landing geduurd.

Rond een uur of zeven waren we met taxi’ s bij de Rashid School for Boys. Dit bleek een school te zijn voor jongeren die een relatie hadden met het Koninklijk huis aldaar. Een school met leuke tuinen, fonteinen, squash banen, grote voetbalvelden en een zwembad met redelijke afstanden dat je er een wedstrijd in kan zwemmen. Er hoefden in de buitenruimte maar enkele toiletblokken te worden bijgezet en je kon kamperen. De organisator in Dubai had de “headmaster”  van de school als kennis! Dat zijn nog eens aardige connecties! We konden bij aankomst gelijk aan tafel en daarna konden we de tenten opzetten die in een koelwagen die verder gewoon voor de koeling van voedsel in gebruik was bleken te zitten. Daar waren ook onze rugzakken, allemaal met DHL gebracht. Rond negen uur waren we klaar en konden we relaxen aan een kampvuurtje. We waren trouwens bij het tentopzetten al verkend door de “1st Abu Dhabi Explorers” die trouwens een scoutingdas hebben die erg lijkt op die van een vorige scoutinggroep van mij Fons Olterdissen in Maastricht, wie had de das nu eerst? Orianne was voortvarend spellen begonnen met beide explorer groepen en ik had een praatje met de andere begeleider. Die zocht nog andere explorers om zijn oudste explorers twee keer een hike alleen te laten lopen, een voorbereidende en een echte van een dag of vier. Dat wordt wellicht een gebeuren van een keer in Abu Dhabi en een keer in Qatar. De tweede keer zal ik de lopers op afstand “schaduwen”  met de rest van de explorers. Het zal waarschijnlijk in februari gebeuren. Het Qatarse gedeelte zal waarschijnlijk langs de kust tussen Al Shamal en Fuwairit gebeuren. Leuk voor navigatieoefeningen. In Groot Brittannie gaat het dan erom uiteindelijk de “Queen’s Award” te krijgen. Dat lukt met onze twee oudsten denk ik ook nog wel. Om de award te krijgen moet er met zijn vieren gelopen worden.

Rond een uur of 12 ook nog geholpen bij het tent opzetten van de Britse scouts uit Oman. Die hadden er een bus trip van 9 uren opzitten. Het waren vooral scouts en welpen. Gelukkig luisteren Britse kinderen bij de scouting vrij goed. De tenten stonden binnen een half uur op en scouts en welpen lagen vervolgens erin om te gaan slapen. Het bleek dat in plaats van de oorspronkelijk geboekte bus er eentje was komen voorrijden met kapotte ruiten. Die werd geweigerd in afwachting van een andere bus en toen was het uiteraard al 2 uren later. Anders waren ze rond tien uur ’s avonds vanuit Muscat in Dubai gearriveerd. Uiteraard houdt de grens bij dergelijke landen ook behoorlijk op. Ook de afgevaardigden uit Bahrein en Kuwait waren net als ons ingevlogen, trouwens ook verschillende leden uit de lagere speltakken. De speltakken uit Saoedie Arabie waren over land gekomen. En Abu Dhabi en Dubai speelden een thuiswedstrijd. Het nieuwste gedeelte van het Middle East District was er nog even niet: Azerbedjan. Er zitten Britse scouts in Bakoe. En de Doha Explorers waren samen met Kathryn en haar kinderen de (enige) afgevaardigden uit Qatar. De scouts hebben daar net gereorganiseerd en welpen en bevers komen handen te kort. Het is trouwens ook een opgave om met een bever of welpengroep door een luchthaven in het Midden Oosten te navigeren en iedereen bij elkaar te houden…..

(wordt vervolgd).