Het blijkt toch een heel lastige bevalling te zijn eer we in Dubai met de explorers terecht komen.
Zo werd ik gisteren twee keer gebeld voor dingen die ermee samenhingen.
Allereerst wilden de autoriteiten in Qatar de precieze inhoud van elke rugzak weten en bleek de term "sleeping bag" (slaapzak) tot onbegrip te leiden. Toen ik zei dat het "blankets" (dekens) waren ontstond er merkbare opheldering aan de andere kant van de lijn. En wat was het land van herkomst van de kleren in de rugzakken? Overal in de wereld dus. Verder leverden de drie campingstoelen van de welpenleidster die meereist nog verwarring op. Of het "furniture" (meubelen) waren? Wellicht gaan bij wegtransport normaal alleen handelsgoederen in de vrachtwagen, hetgeen de vragen verklaart. Mijn DHL contactpersoon in Dubai heeft toen maar besloten om de hele vracht maar per vrachtvliegtuig over te vliegen om verdere vragen bij het twee keer passeren van de Saoedische grens te voorkomen. Want de zaak is wel, begrijpt men het niet, blijft het gewoon staan en dat was nu ook al gebeurt. Dat is overal in de wereld zo. Een dag vertraging. Maar het spul is nu dus in Dubai gearriveerd.
Dan werd ik diezelfde dag ook nog per email benaderd door het reisbureau over de toestemmingen van de ouders van de drie visa applicanten. Gelukkig hadden we daarop geanticipeerd en was er een file met alle toestemmingen, kopieen paspoorten, werk- en verblijfsvisa voor Qatar van ouders en hun kinderen. Daar werd en passant allemaal om gevraagd. Veel geluk als je dit tijdig als ad hoc vraag moet regelen en je het niet van te voren verwacht en geregeld hebt. Probleem wat ik er wel mee had is dat de file 11 MB groot, weer niet door de mailbox van het reisbureau ging. Iets uit een box op internet plukken kunnen zij weer niet wist ik van een vorige exercitie. Tussen de middag wat hulp van de document controllers op het werk gevraagd om dit per persoon op te splitsen. Daarna dit voor het hele gezelschap apart gestuurd. Ik verwachtte tussen de regels door dat de vraag even later voor het gemak voor het hele gezelschap zou komen. Dat laatste gebeurde niet (we nemen de hele papierkraam voorzichtshalve maar mee naar Dubai) en er kon volstaan worden met alleen de gegevens van de visa applicanten. Gelukkig werkte de "immigration" van Dubai mee.Vandaag kon ik de drie visa ophalen en maakten we bij het terugrijden van het werk maar een omweggetje.
We kunnen het als leiders bijna niet geloven dat het allemaal rond is, de explorers ook nog niet echt en de organisatie van de Britse scoutingregio en die van Dubai ook nog niet echt... Het is een redelijk gordiaanse knoop om op te lossen en vast niet alle jeugdleiders hebben hier zin in. Afgezien van het feit dat je voeling met de regio moet hebben en hoe je als gevolg daarvan dingen handig en tactisch insteekt...
Donderdag gaan we dan echt, iedereen hopelijk op tijd op het vliegveld, De gastheren in Dubai hebben al gezegd dat ze het pas echt geloven als ze mij op het vliegveld van Dubai zien staan aan de straatkant.... Ik hoop dan uiteindelijk aan bijgaand kampvuurtje te zitten....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten