maandag 15 september 2014


Verdere zaken….

Een van de zaken die spelen is dat bij mijn werkgever overwegend Spaans wordt gesproken. Voor mijn Dubai trip was er iets met een niet gekregen bonnummer in Spanje. De trip was redelijk laat besproken en tegen het weekend aan. Ik wist niet dat ze in Spanje nog zaten te wachten op het bonnummer. Ik zag wel een heleboel Spaans emailverkeer voorbij komen op vrijdag voor de trip. Schijnbaar moet ik die taal ook maar snel gaan leren. Het uiteindelijk maar eens door een vertaalprogramma op internet gegooid. Samen met mijn Franse taal kennis kon ik opmaken dat er iets was met een bon, maar wat precies wist ik niet. Maar ja wat moet ik ermee? Op de luchthaven aangekomen stond ik wel op de passagierslijst maar was de reservering niet bevestigd. Ik kon tegen betaling mee…. Dat maar voorlopig gedaan. En dan volgt een declaratie. Wel even gebeld dat het met de hotelreservering wel goed ging. Inmiddels was ook de “bonnenman”  op zondag weer terug op kantoor en was het verder geen probeem meer. Een Spaanse bon heet geloof ik “bono”.

Ook op kantoor merk je wel dat de Spaanse medewerkers het best in het Spaans uit de voeten kunnen (en ook met elkaar praten) en dat sommigen de nuances van bepaalde conversaties of stukken in het Engels niet meteen helemaal begrijpen, uitzonderingen daargelaten. Ik weet dat bepaalde projectstukken in het Spaans vertaald zijn, overigens zie je zoiets ook bij andere concurrenten uit Zuid Europa in Qatar….. De Grieken en de Turken in de joint venture hebben er wat minder moeite mee.

De vraag is al eens gekscherend gesteld of ik ook Spaans wilde leren, van de wereldtalen is dat de enige die ik niet spreek. Er werd nog aan toegevoegd dat meer mensen Spaans spreken dan Engels. Nou weet ik dat Fransen heel chauvinistisch kunnen zijn op dit gebied, maar Spanjaarden kunnen er ook wat van. Overigens zou het mij niet zo veel uitmaken het te leren, hetgeen trouwens ook geldt voor Arabisch. De tak van mijn werkzaamheden, risicomanagement, is in Spanje redelijk onbekend, maar wel af en toe nodig, dus dat zou mogelijkheden scheppen. Ook de Grieken en Turken in het project managen hun risico’s bij bouwprojecten normaal zonder risicomanager….

Overigens kennen de Spanjaarden Maastricht wel (verdrag van Maastricht) en weten ze wel waar het ligt. Alleen moet ik vaak uitleggen dat het een “kleinere stad”  is met 130.000 inwoners. Zij denken aan een metropool (misschien sommige Maastrichtenaren ook wel).

De parallel met Maastricht ben ik ook wel anders tegengekomen. Sheikh Faisal heeft in zijn grote museum de kop van een Mosasaurus liggen, die in Qatar is gevonden. Samen met een fossiele schildpad ligt hij in een bak. Hij is er heel trots op, want deze is heel zeldzaam. Ik heb de curator maar verteld dat deze versie van de dino is vernoemd naar de stad Maastricht en dat wij een andere hadden die het eerste is gevonden (St. Pietersberg) en die door de Fransen in de Franse tijd (1795-1815) is meegenomen (foei!) om in het Louvre te worden tentoongesteld. Een kopie ligt geloof ik in het Natuurhistorisch museum in Maastricht.

Overigens schijnt naar mijn specialisme best wel vraag te zijn. In augustus en september zijn mij nog 5 andere banen aangeboden. Ik zal ze slechts globaal omschrijven. Het gaat risicomanagement en senior planningsfuncties in Doha, Qatar; Riyadh Saoedie Arabie (2 keer); Damman, Saoedie Arabie en Dubai in de Verenigde Arabische Emiraten. Het ging om concrete banen met soms al genoemde prijskaartjes en intentieformulieren! Er is geloof ik een aanbiedersmarkt voor dergelijke functies hier op het moment! In vergelijking met al die andere projecten ben ik er geloof ik niet zo slecht afgekomen bij mijn huidige werkgever. Een project duurde alleen 5 jaar, in plaats van 2 a 3 jaren nu. Maar tegen die tijd zien we wel weer. Maar ja, er wordt een zeer lange werkervaring gevraagd in een zeer specialistische functie en sterke mobiliteit van de werknemer, nou dat doet niet iedereen!

En de constatering is ook dat het andere grote ingenieursbureau in Nederland, Royal Haskoning/DHV aanschuift in het omgevingsmanagement en milieuaspecten van veel aannemers in Qatar, waaronder ook de joint venture waarin ik werk. Ik denk dat mijn vorige werkgever Arcadis daar iets laat liggen. Ik ga concreet met een Amerikaanse medewerkster van genoemd bureau samenwerken. Laat die nu net zijn weggegaan bij een bedrijf dat Arcadis in de USA net heeft gekocht…. Zo komt iedereen elkaar weer tegen of zoiets…..
Eigenlijk geen foto's deze keer, toch nog eens bladeren.....
 



Geen opmerkingen:

Een reactie posten